دکتر ارنستو لیرا د لا روسا، روانشناس و مشاور رسانهای بنیاد تحقیقات امید برای افسردگی، توضیح میدهد: «این عادتها ممکن است به ما در ایجاد شغل، تشکیل خانواده، حفظ روابط یا عبور از دورههای دشوار زندگیمان کمک کرده باشند. با این حال، چیزی که در ۳۰ سالگی برای ما واقعاً خوب عمل کرده است، لزوماً همان چیزی نیست که در ۵۰ سالگی به آن نیاز داریم.»
دکتر لیرا د لا روسا میگوید به جای اینکه فرض کنید باید به زندگی همیشگیتان ادامه دهید، تولد ۵۰ سالگی به شما فرصتی میدهد تا از خودتان بپرسید: «چه چیزی هنوز مناسب است و چه چیزی نیست؟»
او میگوید: «این به آن معنا نیست که قبلاً در نحوه زندگی ما مشکلی وجود داشته است. زندگی ما تغییر میکند و گاهی اوقات ما هم باید با آن تغییر کنیم.»
همچنین بحثی وجود دارد که باید در ۵۰ سالگی خودتان را از نو بسازید—بدون هیچ فشاری، مخصوصاً اگر از عزیزان پیر یا جوانتر (یا هر دو) مراقبت میکنید.
بنابراین با وجود تمام توصیهها و سر و صداهای دیگران، پاراد با سه روانشناس صحبت کرد تا بفهمد عادت اصلی که افراد بالای ۵۰ سال باید ترک کنند چیست و چرا. به علاوه، چگونه میتوان با ورود به میانسالی، مسائل را از نو تعریف کرد تا بتوانید در دهه ۵۰ زندگی و بعد از آن شکوفا شوید .
##پاسخ متفقالقول: دیگر نگویید «برای من خیلی دیر شده» به گفته سه روانشناس، یکی از بزرگترین عادتهایی که باید در ۵۰ سالگی ترک کنید این است که بگویید: «برای من خیلی دیر شده است.»
وقتی باور دارید که خیلی دیر شده است، ممکن است چیز جدیدی را امتحان نکنید و یک پیشگویی خودکامبخش ایجاد کنید که میتواند باعث غم، اضطراب و حسادت شود. کلمات قدرتمند هستند و نحوه صحبت ما با خودمان میتواند به طور جدی سلامت روان و انگیزههای ما را در زندگی بسازد یا از بین ببرد. یک عبارت محدودکننده مانند این میتواند بر روابط و خلق و خوی شما تأثیر بگذارد.
##علوم اعصاب: چگونه باورهای خودمحدودکننده پیری را تسریع میکنند برخی مطالعات در مورد روانشناسی پیری نشان میدهد که باورهای منفی در مورد سن میتواند حافظه ضعیفتر، سرعت راه رفتن کندتر و نشانگرهای زیستی مرتبط با بیماری آلزایمر را پیشبینی کند.
شما نمیتوانید روش خود را برای معکوس کردن روند پیری آشکار کنید، و روانشناسان از اینکه زوال شناختی را یک پیشگویی خودکامبخش بنامند، خودداری میکنند. اما روانشناسان میگویند طرز فکر شما میتواند بر کیفیت کلی زندگی و احساسات روزانهتان تأثیر بگذارد.
دکتر هالی شیف ، روانشناس بالینی دارای مجوز، توضیح میدهد: «پیری و تغییرات شناختی پیچیده هستند، اما انتظارات و رفتارهای ما میتوانند بر نحوه تجربه و پاسخ ما به این تغییرات تأثیر بگذارند.»
دکتر میشل لنو، روانشناس دارای مجوز و مجری برنامه «اهمیت ذهن با دکتر میشل»، هشدار میدهد: وقتی میگوییم «خیلی دیر شده»، میتوانیم طوری رفتار کنیم که انگار خیلی دیر شده است.
دکتر لنو توضیح میدهد: «این گفتگوی درونی که ریشه در باورهای غیرمنطقی دارد، انگیزه شما را از بین میبرد و شما را مضطرب و غمگین میکند. حتی ممکن است به همسالان خود حسادت کنید که صرفاً به این دلیل که از میل خود برای انجام این کار دست کشیدهاید، در کار خود موفق هستند. طرز فکر شما، نه سن، شما را شکست میدهد.»
دکتر لیرا د لا روسا موافق است.
او خاطرنشان میکند: «به نظر من جملهی «برای من خیلی دیر شده» جملهی بسیار قدرتمندی است، زیرا وقتی آن را باور کنیم، میتوانیم از پرسیدن اینکه چه چیزی واقعاً ممکن است دست برداریم. در میانسالی ، افراد تاریخچهی بسیار بیشتری برای نگاه کردن به گذشته دارند. ممکن است شغلهایی باشند که دنبال نکردهاند، روابطی که به نتیجه نرسیدهاند، کارهایی که آرزو میکنند کاش طور دیگری انجام داده بودند یا نسخهای از زندگیشان که فکر میکردند تا الان به آن رسیدهاند.»
او اظهار میکند که از «پشیمانی» تا «استعفا» فاصلهی کوتاهی است.
